منو اصلی
صفحه اصلی > نمایش اخبار 
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 38119
 بازدید امروز : 237
 کل بازدید : 1647750
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0/0810


  چاپ        ارسال به دوست

سوء مدیریت در صنعت فولاد، بزرگترین چالش در صنعتی شدن کشور

وانزلنا الحدید فیه باس شدید و منافع للناس و لیغلم الله من ینصره و رسله بالغیب ان الله قوی عزیز

آهن را نازل کردیم که در آن نیروی شدید و منافعی برای مردم است، تا خداوند بداند چه کسی او و رسولانش را یاری می کند بدون آنکه او را ببیند، خداوند قوی و شکست ناپذیر است. (سوره مبارکه حدید ، آیه شریفه 25) .

بر اساس آموزه های قرآن کریم، آهن وسیله ای است جهت دستیابی به قدرت نظامی و اقتصادی، تجربیات دنیای مدرن نیز بر درستی آیات قرآن کریم گواهی می دهند.

آهن پیش نیاز و دریچه ورود به دنیای صنعت می باشد به گونه ای که امروز، سرانه مصف فولاد بعنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی و صنعتی بودن کشورها مطرح می شود.

بر اساس سند چشم انداز، ایران در افق 1404 باید به قطب صنعتی منطقه تبدیل گردد و با توجه به ارزش افزوده بالا در صنعت فولاد قطعاً فولاد یکی از اولویت های مهم در صادرات غیرنفتی کشور خواهد بود.

تولید فولاد بعنوان یکی از مهمترین مولفه های صنعت در ایران و جهان همواره روند رو به رشدی داشته است و لذا حفظ رتبه اول ایران در سطح خاورمیانه و بالا بردن سهم 1% از تولید جهانی و ارتقاء رتبه هفدهم جهان منوط به اجرای طرح های توسعه این صنعت در راستای سند چشم انداز کشور است.

در اهداف کمی سند چشم انداز توسعه کشور، میزان نیاز به محصولات فولادی در سال 1404 با احتساب 4 میلیون تن صادرات حدود 52/3میلیون تن پیش بینی شده است.

مهم ترین مزیت های ایجاد صنایع فولاد در کشور:

1-وجود معادن سنگ آهن

2- وجود منابع غنی گاز جهت استفاده در روش احیاء مستقیم

3- رقابت پذیر بودن قیمت تمام شده فولاد در ایران

4- تقاضای بالای فولاد در داخل کشور، بازارهای منطقه ای و بازارهای جهانی

5- وجود نیروی انسانی متخصص، پیمانکاران و مشاوران ماهر و کارآمد در صنعت فولاد کشور

6- بومی شدن تکنولوژی تولید برخی از فرآیندهای صنعت فولاد د رکشور از جمله احیاء مستقیم، ذوب و ریخته گری و نیز تولید برخی از نهاده های فولاد در کشور از قبیل نسوز ها و فروآلیاژها.

اقدامات انجام شده برای توسعه فولاد

در سال 1380 مطالعات جامع استراتژیک تحت عنوان مطالعات استراتزی توسعه صنعتی کشور اغاز که نتایج آن در سال 1382 انتشار یافت. ولی بدلیل تحولات ایجاد شده در ساختار دولت و اینکه سند راهبردی توسعه صنعتی تهیه شده، نمی توانست پاسخگوی تدوین برنامه های عملیاتی بعنوان یک سند مرجع باشد مورد استفاده قرار نگرفت.

در سال 1384 با توجه به دیدگاه های جدید دولت وقت مبنی بر ایجاد رشد و توسعه متوازن در کشور مبنی بر اجرای عدالت اجتماعی و فقرزدایی، سندچشم انداز بیست ساله و سیاست های کلی قانون برنامه، سند راهبردی توسعه صنعتی کشور تا افق 1404 مورد بازنگری و اصلاح قرار گرفت.

از آنجائیکه همین سند استراتژی در دولت نهم و دهم رعایت نگردید لذا طرح های فاقد توجیه اقتصادی و یاارزش افزوده ناچیز تصویب و اجرا شدند که نمونه بارز آن طرح های فولاد هشت گانه استانی می باشد که بر اساس هیچ الگو و مدل علمی و اقتصادی نبوده وصرفاً بر اساس تصمیمات فرد محور اتخاذ شده است.

شکل گیری شرکت ملی فولاد ایران

در سال 1380 بر اساس ماده 4 قانون برنامه سوم توسعه، شرکت های دولتی به دو بخش بزرگ شرکت های مادر تخصصی و نیز شرکت های نسل دوم طبقه بندی گردید.

در همین سال (1380) 23 شرکت بعنوان زیر مجموعه شرکت ملی فولاد ایران شامل 4 شرکت تهیه و تولید و تأمین مواد اولیه 4 شرکت ذغال سنگ 2- شرکت سنگ آهن 4- شرکت نورد گالوانیزه و 1 شرکت مهندسی و 8شرکت فولادی ، شرکت ملی فولاد ایران را تشکیل دادند. لیکن پس از واگذاری سهام شرکت ملی فولاد ایران و شرکت های زیر مجموعه به سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی (ایمیدرو) و پس از آن واگذاری سهام این شرکت ها توسط ایمیدرو به سایر بخش ها، عملاً چرخه فولاد از تمرکز خارج و در اختیار اشخاص مختلف قرار گرفت و در حال حاضر مدیریت یکپارچه جهت این صنعت مادر و استراتژیک وجود ندارد.

بر هم خوردن توازن و توان در چرخه فولاد باعث شد که برخی از نقاط این زنجیره مازاد تولید در برخی دیگر کسری تولید بوجود آید.

علاوه بر مشکلات فوق و علیرغم وجود ایمیدرو و شرکت ملی فولاد، تأسیس قطب جدیدی بنام ستاد فولاد که در عمل برای نظارت و اعمال ریاست بر ایمیدرو و شرکت ملی فولاد تشکیل شد سبب ایجاد مراکز مختلف تصمیم گیری و قدرت در توسعه صنعت فولاد شده است.

ترکیب اعضای ستاد فولاد نشان می دهد با وجود اینکه سهم دولت در اثر واگذاری غلط و نادرست در صنعت فولاد به کمتر از 5 درصد رسیده و عملاً بخش شبه خصوصی سکاندار صنعت فولاد کشور گردیده است، اما در ترکیب اعضای ستاد بخش شعبه خصوصی یا خصوصی تنها یک عضو دارد. ضمن آنکه ستاد فولاد ترکیب کامل و درستی نداشته و بدلیل واگذاری های بخش های مختلف تولید فولاد در چرخه های وابسته بصورت کارشناسی نشده و عمد توجه به ظرفیت های موجود و فقدان ارتباط بین زنجیره تولید، در حال حاضر عملاً امکان هدایت وسیاستگذاری در صنعت فولاد برای دولت وجود ندارد.

بررسی وضعیت اکتشاف و تولید در کشور از منظر افق 1404 :

کشور ایران باوسعتی بالغ بر یک میلیون و ششصد هزار کیلومترمربع و تنوع اقلیمی بالا دارای ذخایر معدنی غنی می باشد.

تاکنون اکتشافات انجام شده در کشور صرفاً در پهنه جغرافیایی به وسعت 200 هزار کیلومتر مربع بوده که حود یک هشتم مساحت کشور را شامل می شود و لذا هنوز حدود هشتاد درصد کشور بکر و دست نخورده باقی مانده است.

لازم به توضیح است متوسط عمق فعالیت های اکتشافی در کشور 50 متر بوده که این رقم در مقایسه با کشورهای پیشرفته که عمق اکتشاف حدود 500 متری دارند اختلاف زیادی دارد.

بر اساس آمارهای موجود میزان ذخایر شناسایی شده، سنگ آهن دارای ذخیره ای معادل 4/5 میلیارد تن تخمین زده می شود.

 

بورس زنجیره ارزش فولاد :

سنگ آهن

ذخیره سنگ آهن کشور بالغ بر 4/5 میلیارد تن می باشد که از این مقدار سالیانه 48 میلیون تن استخراج می شود. از آنجائیکه در سنوات گذشته میزان استخراج سنگ آهن 23 میلیون تن در سال بوده و افزایش تولید (به غیر از 2/7 میلیون تن در طول برنامه های چهارم و پنجم) بصورت کلان مشاهده نگردیده به سهولت مشاهده می شود که نیمی از سنگ آهن کشور به صورت خام صادر می شود.

بررسی روند صادرات سنگ آهن نشان می دهد این موضوع از سال 1387 تاکنون روند پرشتاجی گرفته و بشدت افزایش داشته است که خود معلول علل مختلفی از جمله عدم ایجاد ظرفیت کافی و مناسب برای کارخانه های گندله سازی که تأمین کننده اصلی خوراک کارخانه های فولاد سازی هستند اشاره کرد.

در حال حاضر باتوجه به اینکه چرخه فولاد از حالت توازن خارج شده و کشور در قسمت هایی از این زنجیره مازاد تولید و در بخش هایی کسری تولید دارد، یکی از بحران های اصلی کارخانه های کوچک فولاد سازی عدم تأمین بموقع خوراک می باشد و این در شرایطی است که با وجود ذخایر غنی اثبات شده سنگ آهن که در واقع ماده اصلی تولید فولاد می باشد کسری خوراک کارخانه های فولاد سازی اثبات گردیده و این موضوع گواه مدیریت نادرست در صنعت فولاد کشور است.

عوارض شوم خام فروشی سنگ آهن برای کشور :

1-از دست دادن منابع سرمایه ای بدون جایگزین

2- هزینه فرصت از دسته رفته ناشی از عدم استفاده از ارزش افزوده بالاتر محصولات نهایی فولادی

3- هزینه فرصت از دست رفته ناشی از عدم ایجاد اشتغالی که در صورت تولید فولاد از سنگ آهن بدست می آید.

ذغال سنگ و کک :

کشور ایران با تولید 3 میلیون تن ذغال سنگ در سال نیم درصد تولید ذغال سنگ دنیا را به خود اختصاص داده هاست.

ایران با یک میلیارد تن ذخیره قطعی ذغال سنگ، دوازده صدم درصد از ذخایر ذغال سنگ را در دنیا در تملک خود دارد.

در روش کوره بلند، کک از ملزومات واجب تولید چدن و فولاد می باشد به گونه ای که تولید فولاد در روش کوره بلند بدون استفاده از کک امکان پذیر نیست.

با توجه به پیش بینی امکان تولید چدن / فولاد از طریق کوره بلند در برنامه پنجم و ششم توسعه (تا پایان سال 1399) به میان 8 میلیون تن در سال و با نظر به اینکه برای تولید هر تن فولاد معادل 550 کیلوگرم کک نیاز می باشد لذا کک مورد نیاز در سال 1399 معادل 4/4 میلیون تن خواهد بود که در سال 1404 (پایان برنامه هفتم) به 5/6 میلیون تن افزایش خواهد یافت.

از سال 1359 تا سال 1404 در صورت تحقق طرح های توسعه، کشور با کمبود شدید کک مواجه خواهد شد. زیرا حتی در صورت اجرای طرح های توسعه کک سازی بخش های دولتی و خصوصی امکان تولید 4/2 میلیون کک داخلی با در نظر گرفتن زنجیره تجهیز معادن، کارخانجات ذغالشویی و کارخانجات کک سازی وجود نخواهد داشت.

میزان سرمایه گذاری از زنجیره تولید کک برای تولید 4/2 میلیون تن کک در سال 1399 معادل 787 میلیون یورو می باشد که معادل ریالی آن 31480 میلیارد ریال خواهد بود.

به این ترتیب میزان سرمایه گذاری از تجهیز معادن تا کارخانه کک سازی به ازای هر تن کک تولید داخلی حدود 750 هزار تومان برآورد می شود که با مقایسه به قیمت کک وارداتی که در حال حاضر در بند عباس به قیمت هر تن 1120000 تومان عرضه می شود در هر تن 370 هزار تومان کمتر از قیمت وارداتی بوده و صرفه جوئی اقتصادی دارد.

یک محاسبه ساده نشان می دهد در صورت تولید کک در داخل کشور حدود 1500 میلیارد تومان صرفه جوئی در هزینه های تولید فولاد که معادل 500 میلیون دلار است اعمال می شودکه فرآیند آن هم ایجاد اشتغال پایدار و هم صرفه جویی ارزی است که یکی از عوامل اصلی و اساسی اقتصاد مقاومتی می باشد.

 

 

گندله :

با توجه به روند تولید گندله و سرمایه گذاری پذیرفته شده در بخش گندله سازی تنها حدود 13/8 میلیون تن گندله مازاد پس از سال 1395 قابل اختصاص به بخش خصوصی می باشد که نهایتاً با این میزان قابلیت تولید حداکثر10 میلیون تن فولاد خام مقدور می باشد که با توجه به سیاست های کلی اصل 44 و واگذاری صنعت فولاد به بخش خصوصی این مقدار بسیار کم و ناچیز بوده و لذا تسریع در تکمیل طرح های گندله سازی، انجام اکتشافات جدید و نیز افزایش ظرفیت های گندله سازی موجود می بایست در رئوس برنامه ها و سیاست های صنعت فولاد قرار گیرد.

ضمناً چنانچه طرح های افزایش ظرفیت کارخانجات فولاد و طرح های فولاد استانی و نیز افزایش ظرفیت فولاد خوزستان و مبارکه اصفهان به بهره برداری برسد در سال 1394 به میزان4/5 میلیون تن کسری سنگ آهن دانه بندی شده خواهیم داشت که این میزان کسری در سال 1397 به 7 میلیون تن افزایش خواهد یافت.

تولید فولاد خام :

بر اساس برنامه ها مقرر است تا پایان سال 1394 (برنامه ششم) ظرفیت تولید فولاد کشور به حدود 32 میلیون تن در سال برسد که در حال حاضر ظرفیت واقعی تولید کمتر از نصف ظرفیت برنامه ریزی شده است.

نکته حائز اهمیت دیگر اینکه به هنگام تدوین طرح جامع فولاد

در سال 1382 نرخ ارز حدود 850 تومان بود که برای رسیدن به ظرفیت مورد نظر در افق 1404 معادل 15725 میلیارد تومان منابع مالی نیاز بود. در حالیکه در شرایط فعلی و افزایش نرخ برابری ارز، میزان سرمایه گذاری مورد نیاز بالغ بر 55500 میلیارد تومان شده است که علاوه بر هزینه فرصت از دست رفته وعدم النفع ناشی از تولید نکردن و سپردن سهم بازار در برخی از قسمت های زنجیره فولاد به کشورهای همسایه (از جمله قطر عربستان و ترکیه) باعث افزایش بهای تمام شده پروژه ها تا بیش از سه برابر پیش بینی اولیه گردیده است.

 

 

 

دوره برنامه

برنامه اجیاد ظرفیت تولید فولاد خام

عملکرد

عقب ماندگی

سرمایه گذاری مورد نیاز طی برنامه میلیارد دلار

سال پایانی برنامه

ایجاد در برنامه

سال پایانی برنامه

ایجاد در برنامه

1389-1384

28

14/5

14/3

0/8

13/7

6/5

1394-1389

31/62

3/62

15/9

1/6

15/7

1/6

1399-1395

47/63

16

-

-

-

7/2

1404-1400

54/6

7

-

-

-

3/2

-

-

-

-

-

-

-

جمع

-

41

-

-

-

18/5

*در جدول فوق سرمایه گذاری برای توسعه واحدهای سنگ آهن کشور منظور نشده و برای تولید هر تن کنسانتره 80 دلار سرمایه گذاری لازم است.

** در جدول فوق سرمایه گذاری مورد نیاز از مرحله گندله سازی تا تولید شمش را شامل می شودکه بطور متوسط 450 دلار در تن فرض شده است.

طرح های افزایش ظرفیت فولاد از سال 1385 تا کنون:

طرح های فولاد استانی :

بر اساس مصوبه اول شورای اقتصاد در آذرماه 1384 در زمینه طرح های توسعه فولاد و ایجاد ظرفیت 17/1 میلیون تن فولاد خام چهار محور توسعه بشرح زیر تعریف گردید:

1-افزایش تولید موجود                                        2/5   میلیون تن

2- تکمیل خطوط موجود                                                 4/4  میلیون تن

3- مشارکت ایمیدرو و بخش های غیردولتی          3/8  میلیون تن

4- 8 طرح استانی به ظرفیت 0/8 میلیون تن                         6/4  میلیون تن

در مصوبه دوم شورای اقتصادی در تیرماه 85 میزان ظرفیت از 17/1 میلیون تن به 9/9 میلیون تن کاهش یافت و اجرای طرح های توسعه مبتنی بر مشارکت بخش غیردولتی منتفی گردید.

چرخش و تغییرات در دو مصوبه شورای اقتصادی در فاصله کمتر از 7 ماه سبب شد ظرفیت تولید 17/1 میلیون تن به  9/9 میلیون تن در سال کاهش یافت.

یکی از دلایل عمده این کاهش ظرفیت ها اهداف بلند پرواز انه و غیرواقعی بودن آمار و ارقام ، عدم توجه به فضای کسب و کار اقتصادی و عدم اشراف واطلاع برنامهر یزان از صنعت فولاد بوده است.

شایان ذکر است در حال حاضر در دنیا طرح های فولادی با ظرفیت کمتر از 2/5 میلیون تن تولید درسال، فاقد توجیه اقتصادی بوده و اساساً طرح های کوچک تولید فولاد در هیچ کجای دنیا ایجاد نمی شود. دلیل اصلی و اساسی این است که ایجاد زیر ساخت های کارخانه فولاد از جمله خطوط ریلی و آهن کانال های آب رسانی ، پست های برق با ولتاژ بالا و ... سبب می شود که هزینه سرمایه گذاری ثابت و یا به عبارت دیگر سربار ساخت و تولید بسیار بالا رود. وقتی تولید انبوهشد هزنیه سربار بین تولید انبوه سرشکن شده وقیمت تمام شده هر واحد کاهش می یابد ولی در تولید کم و محدود، همین هزینه ها بین تولید اندک سرشکن می گردد و باعث افزایش قیمت تمام شده تولید و غیراقتصادی شدن آن می شود.

محور طرح های توسعه استانی فولاد (6/4 میلیون تن) براساس مصوبه دوم شورای اقتصاد مکان اجرای طرح های استانی را در 8 استان چهارمحال بختیاری،خراسان رضوی، خراسان جنوبی ، فارس، کرمان، یزد، خوزستان و آذربایجان شرقی می باشد که به منظور توسعه غیرمتمرکز صنعت فولاد و در راستای توسعه اقتصادی ، اجتماعی استان های کمتر برخوردار بر مبنای شاخص های توسعه صنعتی و اقتصادی شبکه حمل و نقل، راههای اصلی وضعیت آب، برق، گاز و فاصله از منابع عمده سنگ آهن و امکان حمل و نقل ریلی و میزان مصرف هر یک از استانهای همجوار بعنوان بازار مصرف انتخاب و تعیین شدند.

ردیف

نام طرح

برآورد اولیه

(میلیارد ریال)

ظرفیت

(تن)

درصد پیشرفت تاکنون

1

طرح فولاد شادگان- خوزستان

4000

800000

52/5

2

طرح فولاد بافت کرمان

3700

800000

36/5

3

طرح فولاد قائنات خراسان جنوبی

4100

800000

52

4

طرح فولاد نی ریز- فارس

3900

800000

44

5

طرح فولاد سبزوار خراسان رضوی

3800

800000

32

6

طرح فولاد میانه- آذربایجان شرقی

4000

800000

50

7

طرح فولاد سفید دشت- چهارمحال

4200

800000

54

8

طرح فولاد بافق یزد

4000

800000

31

 

-

700/31

6400000

44

 

در هر یک از پروژه های استانی برای تولید 800 هزار تن فولاد در سال نیازمند حداقل 4 میلیون مترمکعب آب می باشند و ا ین در حالی است که 4 طرح از طرح های فوق (سبزوار قائنات- نی ریز بافق) در مناطق کویری قرار دارد.

طرح فولاد سبزوار در دشت ممنوعه بحرانی از نظر آب قرار دارد.

در طرح مقرر گردیده که آب مورد نیاز از 5 حلقه چاه تأمین شود. چون در مناطق سبزوار آبهای زیرزمینی بشدت پایین آمده لذا امکان برودشت سالیانه 4 میلیون مترمکعب از 5 حلقه چاه وجود ندارد و حتی در صورت برداشت آب از چاه های منطقه جهت تولید فولاد، کشاورزی منطقه بطور کامل تعطیل خواهد شد.

اگر چه هر کارخانه باعث ایجاد اشتغال 800 نفر بطور مستقیم می شود ولی هزاران کشاورز بدلیل خشکسالی ناشی از تولید فولاد بیکار شده و به شهرها مهاجرت خواهند کرد.

مداقه قائنات با توانایی خدادادی کشت زعفران می تواند از دل زمین طلای گیاهی (زعفران) را بیرون آورد. آیا سرمایه گذاری در صنایع تکمیلی مانند بسته بندی به مراتب بهتر از فولاد و فولاد سازی نیست؟

آیا در احداث کارخانه ای که سالیانه 4 میلیون مترمکعب مصرف دارد در منطقه نی ریزکه سالهاست منتظر مهار آب روخانه و سیلاب های فصلی هستند اقدامی اصولی است؟

آیا احداث کارخانه در منطقه بافت که قرار است آب کارخانه فولاد سازی رااز سد آسیاب جفته تأمین کند در شرایطی که این سد جوابگوی آب شرب و کشاورزی منطقه نیست اقدامی منطقی است؟

اگر هدف توسعه صنعت فولاد افزایش تولید و محرومیت زدایی بوده است، براحتی امکان توسعه زیر سقف کارخانجات فولاد موجود که تمامی زیر ساخت های لازم را دارند وجود داشته است. ضمن آنکه در اهداف محرومیت زدایی،مناطق حاشیه خلیج فارس و دریای عمان از بندرعباس تا چابهار جزو مناطق محروم کشور می باشند در حالیکه به راحتی و سهولت به آب فراوان دسترسی داشته و هیچگاه دچار مشکل کم آبی نمی شوند.

 

دلایل تأخیرات در انجام پروژه های استانی :

1-عدم ایفای تعهدات استانداران:

در آغاز طرح های استانی، استانداران تعهد نمودند که زیرساخت های لازم از جمله آب، برق وگاز را برای کارخانه های فولاد فراهم آورند ولی در عمل این امر محقق نشد و هزینه ای معادل 1428 میلیارد ریال به شرکت فولاد تحمیل گردید.

2- صنعت مدیریت و تغییرات مدیران :

در طی 4 سال گذشتهدر شرکت ملی فولاد ایران مدیرعامل -6 بار معاون برنامه ریزی و توسعه 5 بار مدیر طرح وتوسعه 3 بار- تغییر کردند بنابراین در طول چهار سال اخیر متوسط عمر مدیریت به کمتر از 8 ماه رسیده و حتی در دو مقطع عمر مدیریت به دو ماه رسیده در حالیکه از سال 1359 تا 1388 در طول 30 سال بطور متوسط 3 سال بوده است.

3- مشکل تأمین منابع مالی :

در سال های 88 تا 89 طی دو مرحله شرکت ایمیدرو برای تکمیل طرح های استانی، اقدام به انتشار اوراق مشارکت به مبلغ 1000 میلیارد تومان در دو بانک ملت و تجارت (هر یک 500 میلیارد تومان) نمود.

با توجه به قرارداد فروش اوراق مشارکت، بانک ملت 20 درصد (معادل 100 میلیارد تومان) و بانک تجارت 15 درصد (معادل 75 میلیارد تومان) دز کل مبلغ حاصل از انتشار اوراق مشارکت را به عنوان تنخواه مربوط به باز خرید قبل از سررسید در اختیار گرفته وعملاً در جمع 825 میلیارد تومان نصیب طرح های فولاد استانی شد.

همچنین سازمان ایمیدرو بر اساس مفاد قرارداد در جهت تضمین و وثیقه ناگزیر شد 843 میلیون سهم از سهام شرکت ملی صنایع مس و 736 میلیون سهم از سهام شرکت فولاد مبارکه را نزد بانک ملت و نیز 3/5 میلیارد سهم از سهام فولاد مبارکه و 787 میلیون سهم از سهام شرکت ملی صنایع مس را نزد بانک تجارت قرار دهد که در سال 1392 و پس از ناتوانی سازمان ایمیدرو در ایفای تعهدات و بازپرداخت سود اوراق مشارکت بانک های ملت و تجارت اقدام به ضبط وثایق نمودند و در عمل بخش عمده سهام فولاد مبارکه و شرکت صنایع ملی مس به این دو بانک واگذار گردید.

در حقیقت سلسله تصمیمات اشتباه باعث شده است که صنعت فولادی که قرار بود در پایان برنامه چهارم توسعه (1389) به خودکفایی کامل و تا حدودی به صادرات برسد در وضعیتی قرار گرفته که با کسری شدید تولید و افزایش واردات فولاد و همچنین با عدم تعادل و توازن چرخه فولاد و صادرات سنگ آهن خام و ذخایر و ثروت فروش مواجه شده است.

اگر وجوه حاصل از فروش فولاد هرمزگان به موقع به طرح های استانی تزریق میشد نیاز به انتشار اوراق مشارکت نبوده و در نتیجه امروزه سازمان ایمیدرو مجبور به واگذاری سهام فولاد مبارکه و شرکت ملی صنایع مس به عنوان خسارت به بانک های ملت و تجارت نبود.

عدم دستیابی به اهداف:

بر اساس اهداف پیش بینی شده در سندچشم انداز مقرر گردیده بودکه ظرف مدت 20 سال یعنی از سال 1384 تا 1404 بالغ بر 41 میلیون تن به ظرفیت فولادکشور اضافه شودکه این موضوع طی برنامه چهارم- پنجم ششم و هفتم می بایست محقق می گردید.

در برنامه چهارم میزان 14 میلیون تن- در برنامه پنجم میزان 4 میلیون تن در برنامه ششم میزان 16 میلیون تن و در برنامه هفتم میزان 7 میلیون تن سهمیه افزایش تولید فولاد در نظر گرفته شد.

در سال 84 تا 92 یعنی طول برنامه چهارم و پنجم که می بایست 18 میلیون تن افزایش تولید محقق می شد تنها 2/7 میلیون تن به ظرفیت تولید فولاد در کشور اضافه شد.

با یک مقایسه ساده می توان نتیجه گرفت از سال 84 تا 1404 در طول 20سال می بایست در کل 40میلیون تن افزایش تولید بوجود آید. یعنی در هر سال بطور متوسط 2 میلیون تن. لیکن در طول 8 سال فقط 2/7 میلیون تن افزایش تولید مشاهده شد.

نتایج سوء مدیریت از نگاه اقتصادی :

1- 62000 میلیارد ریال ناشی از افازیش بهای تمام شده پروژه ها

2- عدم اشتغال 150 هزار نفر شاغل مستقیم و عدم معیشت 600 هزار نفر اعضای خانواده آنان

3- از دست دادن سهم بازار

4- تقویت رقبای فعال در عرصه فولاد

5- واردات فولاد در شرایط کمبود منابع ارزی

6- خام فروشی و از دست دادن ذخایر معدنی

والسلام

 

 

مأخذ:

1-توسعه معدن و صنایع معدنی- یک الزام واستراتژی ملی

2- راهکارهای حال حاضر و آینده سازمان توسعه ونوسازی معادن و صنایع معدنی کشور- پاییز 93.

3-گزارش تحقیق و تفحص از صنعت فولاد مجلس شورای اسلامی

4- مقاله تخصصی دکتر سید هادی حسینی برای همایش بین المللی فولاد

 




٠٩:٣٢ - شنبه ٢٠ دی ١٣٩٣    /    شماره : ١٥٤٩    /    تعداد نمایش : ١٩٨٠


نظرات بینندگان
کاربر مهمان
1393/10/20 13:15
0
0
با سلام مطمئنا مشکل اصلی کشور مشکل مدیریتی است مردم کشوری با اینهمه منابع و سرمایه نباید در فقر زندگی کنند -احمد علی صفائی
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج